Հոկտեմբերի 20-ին Կառավարության շենքի մոտ «Բանակն իրականում» հասարակական նախաձեռնության ակցիայի եւ նրան հաջորդած միջադեպի մասին, ինչպես նաեւ կատարված հանցագործության մասին տրված հաղորդագրությունը «Առավոտը» նկարագրել է այսպես եւ վերջում եզրափակել. «Այն, որ ոստիկանությունը բազմիցս է գերազանցել իր լիազորությունները՝ փաստ է, բայց կոնկրետ դեպքում տարակուսելի է, թե ինչու են հաղորդում ներկայացրած հարգարժան մարդիկ մեղմորեն շրջանցել Գասպարիի հնչեցրած անձնական վիրավորանքները` դրանք փաղաքշորեն որակելով որպես «տարբեր գնահատականներ», այն դեպքում, երբ որեւէ քաղաքացու կամ լրագրողի, իրավապաշտպանի հասցեին որեւէ պաշտոնյայի կամ ոստիկանի կողմից նման «գնահատականներ» հնչեցնելիս դրանք որակվում են որպես վիրավորանք, որի համար նաեւ արդարացիորեն պատասխանատվություն են պահանջում: Այն, որ հայրենի պաշտոնյաները որեւէ մեկի հասցեին «հանցագործ, անասուն, ապուշ, տականք, խուլիգան» ասելիս պատասխանատվության չեն ենթարկվում՝ եւս անհերքելի փաստ է, բայց ո՛չ բավարար պայման այլոց կողմից նմանօրինակ որակումներին»:
Հարգելի «Առավոտ», սիրելի Նաիրա
1. Ցավոք, իրավիճակը եւ համեմատությունը մի քիչ կոռեկտ չէ: Չգիտեմ՝ դուք տեղյակ եք, որ այդ պահին, որ ես գոռում եմ Ձեր մեջբերած որակումները, ոստիկանները, Ա. Սարգսյանի գլխավորությամբ` հրել- բրթելով քաղաքացիներին ճամփա էին բացում, որ ոստիկանապետը 5 մետր չերկարացնի իր ճանապարհը եւ ուղիղ գծով գնա դեպի իր մեքենան: Ուրեմն պատկերացրեք նույն տեսարանի հակապատկերը: Ասենք՝ ցուցարարները հրել- բրթելով հետ են շպրտում ոստիկաններին, եւ ոստիկաններն էլ ՄԻԱՅՆ գոռում, բողոքում եւ վերոհիշյալ որակումներն են տալիս:
Հուսով եմ՝ կարողացա նկարագրել Ջեր համեմատության ոչ կոռեկտությունը:
2. Ինչպես ամրագրված է օրենքով, քաղաքացին ազատ է անելու այն ամենը, ինչն արգելված չէ օրենքով, սակայն պաշտոնյան, իրավապահը իրավունք ունի անել միայն այն, ինչի համար լիազորված է օրենքով: Ուստի քաղաքացին, լրագրողը, իրավապաշտպանը եւ այլք իրավունք ունեն իրենց որակումները տալ պաշտոնյաներին, սակայն պաշտոնյաները , իրավապահները լիազորված չեն քաղաքացիներին եւ ցուցարարներին որակումներ տալ:
3. Վիրավորանք. այն որակումները, որ քաղաքացին, ցուցարարը , լրագրողը եւ այլք տալիս են պաշտոնյային, եթե համապատասխանում է տվյալ պաշտոնյայի որակներին, դա այլեւս վիրավորանք չէ: Օրինակ` եթե խուլիգանական վարքագիծ ունեցող անձին ասես խուլիգան, դա վիրավորանք չի կարող համարվել: Տվյալ դեպքում ես շատ եմ ցանկանում, որ իմ որակումների հասցեատերերը` ոստիկանապետն ու նրա շքախմբի անդամները, եթե վիրավորանք են համարում՝ դիմեն դատարան, եւ եթե ես չկարողանամ ապացուցել իմ որակումների իրավացիությունը, ապա պատրաստ եմ պատժվել օրենքի ամենայն խստությամբ:
Վարդգես Լ. Գասպարի
