Սույն թվականի մայիսի 10-ին Երևանի Պետական Կամերային թատրոնում տեղի ունեցավ Ուիլյամ Շեքսպիրի «Մակբեթ» ողբերգության հիման վրա բեմադրված փակ խաղարկություն։
Քենթերբերիի Շեքսպիրյան փառատոնի գեղարվեստական ղեկավար Էլիոթ Հաքսթեյբլի, փառատոնի գործադիր տնօրեն Շառլոտ Գրումբրիջի և Երևանի Պետական Կամերային թատրոնի տնօրեն, բեմադրիչ-ռեժիսոր Լուսինե Երնջակյանի համագործակցության արդյունքում ընդամենը մեկ ամսում ստեղծվեց յուրօրինակ մի բեմադրություն։ Ողբերգության գլխավոր դերերում Վահե Զիրոյանն ու Սոնա Մաթևոսյանն էին։
Ի դեպ, 2019 թվականին Լեհաստանի Գդանսկ քաղաքում «Շեքսպիրյան 23-րդ փառատոն»-ի շրջանակներում (The Gdańsk Shakespeare Festival) Շեքսպիրյան թատրոնի բեմում Լուսինե Երնջակյանը ներկայացրել է նաև Շեքսպիրի «Ռոմեո և Ջուլիետ» թատերախաղը։
Հայ Շեքսպիրյան Միությունն արդեն 10 տարի միավորում է հարյուրավոր շեքսպիրագետների, դասախոսների, շեքսպիրյան փառատոնների ղեկավարների և պարզապես Շեքսպիրի սիրահարների։
Ամենամյա միջազգային գիտաժողովների ընթացքում Հայ Շեքսպիրյան Միությունն ընդգրկում է երիտասարդ գիտնականների, դերասանների, պրոդյուսերների, արվեստի սիրահարների։
Հայ Շեքսպիրյան Միության գործընկերներն են Հայաստանի Ամերիկյան համալսարանը, ԵՊՀ Արտասահմանյան գրականության ամբիոնը, Երևանի Դրամատիկական թատրոնը և Կամերային թատրոնը, Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտը։
Կամերային թատրոնի ընտրությունը ևս պատահական չէ, քանի որ թատրոնի մթնոլորտը չափազանց ջերմ է։ Բեմը շատ մոտ է հանդիսատեսին, և նա ներկայացման անմիջական մասնակից է դառնում։
Անկախ լեզվական խոչընդոտներից՝ անգլիացի հյուրերի և դերասանների համագործակցությունը կարելի է ստացված համարել, քանի որ բոլորը շատ նվիրված էին իրենց գործին։ Փորձերն ու վարպետաց դասերը շատ հետաքրքիր էին անցնում։ Ընդամենը մի քանի շաբաթում, առանց ֆինանսական օժանդակության, ամեն ինչ ստեղծելով զրոյից, ոգևորության և փոխադարձ համագործակցության արդյունքում, 8 դերասանով և 7 աթոռով («Մակբեթը» միշտ կանգնած է, իրավունք չունի նստելու) ստեղծվեց ժամանակակից, նոր մոտեցումներով «Մակբեթ», որը կարելի է տեղավորել ճամպրուկի մեջ և ուղարկել արտերկիր հյուրախաղերի։
Եվս մեկ անգամ կարևորելով ամբողջ աշխարհում ամենահայտնի հեղինակի ստեղծագործություններն ու դասական գործերի ժամանակակից և ոչ ստանդարտ մեկնաբանությունները՝ պետք է ընդգծել, թե որքան գեղեցիկ է հնչում Շեքսպիրը հայերենով և որքան կարևոր է մեզ համար ունենալ Շեքսպիրյան ողբերգությունների նոր և հետաքրքիր մեկնաբանություններ։
Ամալյա ՍՈՂՈՄՈՆՅԱՆ
