2021 թվականի ընտրարշավը Փաշինյանն անցկացնում էր մուրճը ձեռքին, ինչը նշանակում էր, որ վերընտրվելու դեպքում այդ գործիքը կիջնի բոլոր «նախկինների», «թալանչիների» եւ «ռսաստրուկների» գլուխներին: Իշխանական ընտրազանգվածը մեծ ոգեւորությամբ էր ընդունում այդ հեռանկարը՝ ակնկալելով, որ վերոհիշյալ կատեգորիայի մարդիկ կա՛մ կհայտնվեն բանտերում, կա՛մ գուցե կգնդակահարվեն:
2026-ի կարգախոսները մոտավորապես նույնն են: Պարզապես այդ խմբերին ավելացել են արցախահայերը, որոնք Հայաստանում են հայտնվել Փաշինյանի բարեկամ Ալիեւի իրականացրած էթնիկ զտման արդյունքում, ինչպես նաեւ «պատերազմի կուսակցությունները»: Այդ պիտակը կպցվում է իշխանության բոլոր ընդդիմախոսներին, որոնք ընդդիմախոս չեն էլ համարվում, այլ փաստացի դասվում են պետականության թշնամիների շարքին:
Դարձյալ, ինչպես եւ 5 տարի առաջ, չկա որեւէ դրական նպատակ, որով պետք է առաջնորդվի հասարակությունը: Իշխանությունը չի դնում թեկուզ պարզունակ, մակերեսային նպատակներ՝ ենթադրենք, 2027-ին կունենանք ԵՄ-ի հետ վիզաների ազատականացում, 28-ին՝ «Աջափնյակի» կայարան, 29-ին՝ նոր ատոմակայան, իսկ 2030-ին՝ նվազագույն աշխատավարձը կդառնա 85 հազար դրամ (հիմա 75 հազար է): Իմ ընկալմամբ՝ իշխանության նախընտրական խոստումները պետք է այդ տիպի լինեն: Բայց այդ ամենի մասին չի խոսվում՝ փոխարենը շարունակում են շահագործել մարդկանց բացասական էմոցիաները՝ կոչնչացնենք մեր բոլոր ներքին թշնամիներին:
Քարոզչական այդ ֆոնին շատ հեշտ է արդարացնել ընդդիմության նկատմամբ իրականացվող լայնամասշտաբ ռեպրեսիաները: Եթե Փաշինյանի բոլոր ընդդիմախոսները պետության թշնամիներ են, ապա ի՞նչ կարիք կա ընկնելու օրինական «ձեւականությունների» հետեւից: Գաղտնալսումների, ձերբակալությունների, տասնյակներով մարդկանց բերման ենթարկելու, սպառնալիքների, շանտաժի այդ պրակտիկան շարունակվելու է առնվազն 30 օր: Երբ Փաշինյանն ասում է՝ «թույլ չեմ տա», դա հրահանգ է իր գրպանում գտնվող «իրավապահ համակարգին»:
Կարդացեք նաև
Մակրոնը եւ ԵՄ-ն այդ ապօրինություններին «ավանսով» հավանություն են տվել:
Արամ ԱԲՐԱՀԱՄՅԱՆ



















































Հարգելի պարոն Աբրահամյան, ամբողջությամբ կիսում եմ Ձեր մտքերը։ Մի բան է անհասկանալի․ ինչու պիտի ատելություն քարոզողի ու բռնաճնշումներ իրականացնողի քիթ-մռութը րոպեն մեկ հայտնվի էկրանին ու փակի Առավոտի տեքստերը։ Հոդվածի վերջում էլ, փաստորեն, ահաբեկում եք, որ «այդ պրակտիկան շարունակվելու է առնվազն 30 օր»։ Եթե այդ խզբզոցի հայտնվել-չհայտնվելը ձեզանից կախված չէ, բան չունեմ ասելու, բայց եթե կախված է, առաջարկում եմ հանգանակություն սկսել, որ, համոզված եմ, օրերի ընթացքում կփոխհատուցի գովազդից ստացված եկամուտը։
Այդ նույն առաջարկը (հանգանակություն՝ գովազդի փոխարեն) իմ մտքով էլ էր անցել։
Միանում եմ։
Ստացվեց!!!
«Մակրոնը եւ ԵՄ-ն այդ ապօրինություններին «ավանսով» հավանություն են տվել:» Ակտիվորեն օժանդակում են:
ԵՄ-ի ընտրություններ կեղծելու ապօրինություններից.
https://www.aol.com/articles/why-eurovisions-fallout-over-israel-233449175.html
Սա ’հաղթանակ’ կազմակերպելու մի օրինակ է Եվրոմիության հավանությամբ:
Ես ընգծել եմ երկու տող` “Prime Minister Benjamin Netanyahu, had been asking people to vote for its representative 20 times, the maximum the contest allowed”.
Արժե կարդալ ամբողջ հոդվածը:
Չի՞ եղել Մոլդովան զոհ նույն voting մեքենայի:
Ի՞նչն է արգելում է ԵՄ-ին copy-paste անել ‘հակահիբրիդային հարձակման օգնություն’ պաստառի հետևեում նույն Eurovision Song Contest-ի համակարգը` 20 անգամ կոճակին սեխմելու իրավունքով Եվրոպայում բնակվող հայաստանցիներիներին համար: Եվ ավելին…Ոչինչ չի խանգարում: Ու քպ-ն գրանցում է ‘շռնդալից’ հաղթանակ…
Ի վերջո, ո՞վ է Հայաստանում քննության տակ առնում ԵՄ-ի գործելու նպատակները ու ծրագրերը: